, που στα σήματα “μορς” αντιστοιχεί με το γράμμα “H”, σημαίνεται με τέσσερεις τελείες ( . . . . ) και σημαίνει “Έχω πλοηγό στο πλοίο”. Το έγχρωμο σημείο (σημαία), που σηκώνουμε στον ιστό, από το σηματοθέσιο, έχει δύο (2) χρώματα, το άσπρο και το κόκκινο, κάθετα τοποθετημένα, δηλαδή η μισή σημαία, είναι κόκκινη (το ελεύθερο άκρο που κυματίζει) και η άλλη μισή είναι άσπρη (το προς τον ιστό μέρος). Η φωνητική του παράσταση στα ελληνικά είναι “ΗΡΩ” και διεθνώς “HOTEL”.
***Ηγεμόνας (ο): Μεταγενέστερα και η “ηγεμονίδα”. Ο ηγέτης/η ηγέτιδα, ο/η αρχηγός.
***Ήθιση (το): Κοινώς “στράγγισμα” .
***Ηθμός (ο): Κοινώς “στραγγιστήρι” . Τοποθετείται στις μάνικές αναρρόφησης για τους εύλογους λόγους.
***Ηιών (η): Κοινώς “παραλία” , αλλά και η “όχθη”.
***Ηλάγρα (η): Κοινώς “τανάλια” (βλέπε λέξη).
***Ηλαττωμένη ορατότητα (η): Την λέμε “ελαττωμένη ορατότητα”. Ο πλους με “ελαττωμένη ορατότητα” έχει αρκετούς κινδύνους για την ασφάλεια του σκάφους μας και για εμάς. Όσον αφορά στον κίνδυνο συγκρούσεως, δίνονται σαφείς οδηγίες στα σχετικά άρθρα του ΔΚΑΣ (Διεθνής Κανονισμός προς Αποφυγή Συγκρούσεων στη θάλασσα) .
***Ηλικία παλίρροιας (η): Λόγω γεωγραφικής διαμόρφωσης, σε ορισμένους τόπους, έχουμε επιβράδυνση των ,εκ των αστρονομικών παρατηρήσεων, φαινομένων τη παλίρροιας, κατά μία με δύο μέρες. Αυτό λέγεται “ηλικία της παλίρροιας”.
***Ηλιακό ρολόι (το): Δείχνει τις ώρες της ημέρας, ανάλογα με την θέση του ήλιου με την βοήθεια της σκιάς ενός δείκτη που προσπίπτει σ΄ένα δίσκο με την αρίθμηση των ωρών.
***Ηλιακό πλανητικό σύστημα (το): Είναι ένα από τα απειράριθμα ουράνια συστήματα. Το σύστημά μας αποτελείται, από τον ήλιο, που είναι ένας αυτόφωτος απλανής αστέρας, δηλαδή είναι σε διάπυρο κατάσταση και ακτινοβολεί, με γύρω του, ετερόφωτους αστέρες (έχουν ψυχθεί και φέρουν στερεό φλοιό) ,ένας εκ των οποίων είναι η γη.
***Ηλίας,΄Αγιος (ο): Ναυτική λαογραφία. Αξίζει να πούμε δυο λέξεις παραπάνω, για αυτόν τον προστάτη των ναυτικών, που τιμάμε την μνήμη του, με εκκλησάκια στις ψηλές κορφές των βουνών μας. Η παράδοση ,λέει, ότι ο “Αη-Λιάς” ήταν ναυτικός, που ατύχησε και αγιάσθηκε μετά. Δηλαδή , επειδή είχε πάρει πολλές πίκρες από την θάλασσα, εγκατέλειψε το επάγγελμα του ναυτικού, πήρε ένα κουπί και περιηγήθηκε στην ενδοχώρα ρωτώντας, αν ξέρουν την χρήση αυτού που μεταφέρει (του κουπιού), αν γνωρίζουν την θάλασσα και έφθασε μέχρι να ρωτάει, αν τρώνε ανάλατα φαγητά. ΄Όταν του είπαν ότι το κουπί, που είχε μαζύ του, ήταν φτυάρι του φούρναρη, ανέβηκε στην κοντινότερη κορυφή και έμπηξε στη γη το κουπί, με σπαραγμό ψυχής, έχτισε ένα σπιτάκι και έζησε εκεί το υπόλοιπο της ζωής του, δεόμενος όμως για “ευ πλοία” στον Θεό.
***Ηλεκτρικός κινητήρας (ο): Τύπος προωστηρίου εγκατάστασης.
***Ηλεκτρολύτης (ο): Η θάλασσα είναι ένας καλός ηλεκτρολύτης (ο ηλεκτρικά φορτισμένος που συμβάλλει στις λειτουργίες των υδρόβιων όντων) και συντελεί στην διάβρωση του χάλυβα. Για τον λόγο αυτόν, τοποθετείται στην πρύμη άλλο μέταλλο, ηλεκτροαρνητικότερο από τον χάλυβα π.χ. ψευδάργυρος, φθείρεται και αντικαθίσταται.
***Ηλεκτρονική πυξίδα (η): Ένα ηλεκτρονικό όργανο, που ανιχνεύει τον μαγνητικό βορρά, σαν μια παραδοσιακή πυξίδα. Συνήθως είναι στα κινητά τηλέφωνα και άλλα ηλεκτρονικά μέσα.
***Ηλεκτροστάσιο (το): Εκεί που είναι οι ηλεκτρογεννήτριες και οι πίνακες διανομής του πλοίου. Μπορεί να είναι ιδιαίτερος χώρος ή και μέρος του μηχανοστασίου.
***Ηλιοβούτημα (το): Η δύση του ήλιου.
***Ηλιοκεντρικές συντεταγμένες (οι): Η θέση κάθε σώματος που κινείται γύρω από τον ήλιο καθορίζονται από αυτές τις συντεταγμένες. Η βάση αυτών είναι η “εκλειπτική” (βλέπε λέξη) και σαν πρώτος κάθετος κύκλος λαμβάνεται ο μέγιστος κύκλος που διέρχεται από το κέντρο του ήλιου και από το εαρινό σημείο (βλέπε έκφραση).
***Ηλιοκεντρικό σύστημα (το): Το σύστημα του κόσμου ,στο οποίο ο ήλιος είναι το κέντρο και γύρω του κινείται η γη και οι υπόλοιποι πλανήτες με τους δορυφόρους τους.
***Ήλιος (ο): γενικά ο “ήλιος” είναι μια αυτόφωτη, ολόκληρη αεριώδης, σφαίρα. Είναι τεράστιος σε σύγκριση με τους άλλους πλανήτες και η μάζα του αποτελεί το 99,86% περίπου της όλης μάζας των μελών του πλανητικού μας συστήματος, δηλαδή της μάζας όλων των πλανητών/δορυφόρων/αστεροειδών κλπ, του ηλιακού μας συστήματος, το οποίο αποτελεί το 0,14% της όλης μάζας, που σημαίνει ότι, είναι πολύ πιο μικρό από το 1%. Επίσης ο “ήλιος” περιστρέφεται περί τον άξονά του.
****Ηλιοστάσιο (το): Βλέπε και “γραμμή ηλιοστασίων”. Τα “ηλιοστάσια” ,που λέγονται και “σημεία τροπών” (βλέπε έκφραση) χαρακτηρίζουν, για το βόρειο ημισφαίριο, την αρχή του καλοκαιριού (21η Ιουνίου – θερινό ηλιοστάσιο/θερινή τροπή – οι περισσότερες ώρες ημέρας) και την αρχή του χειμώνα (22α Δεκεμβρίου – χειμερινό ηλιοστάσιο/χειμερινή τροπή – οι περισσότερες ώρες νύχτας). Λέμε “ηλιοστάσιο” γιατί έχει παρατηρηθεί ότι, ο “‘ήλιος” για 2-3 μέρες κινείται μεν, αλλά πάρα πολύ αργά και δίνει την εντύπωση ότι κάνει προσωρινή στάση.
***Ηλιοτρόπιο (το): Το ηλιακό ημερολόγιο. Το σύστημα χρονολόγησης των 365 ημερών που έχουμε.
***Ηλίου έκλειψη (η): Βλέπε και λέξη “εκλειψη”.
***Ήλος (ο): Κοινώς το “καρφί”, η “πρόκα”.
***Ημέρα (η): Την λέξη “ημέρα” ή και “μέρα” την χρησιμοποιούμε, για να εκφράσουμε τον χρόνο από ανατολής μέχρι δύσεως του ήλιου, σε αντίθεση με την νύχτα. Επίσης για να εκφράσουμε ένα ολόκληρο 24ωρο, από το ένα στο άλλο μεσονύχτιο, που αλλάζει η μέρα. Αυτή η τελευταία είναι και η βασική μονάδα χρόνου.
***Ημερήσια ανισότητα (η): Η έκφραση αφορά στην ημερήσια παλίρροια (κανονικά η παλίρροια παρουσιάζει δύο πλήμμες και δύο ρηχίες ημερήσια) και λέγεται, όταν τα εύρη των δύο πλημμών, διαφέρουν μεταξύ τους.
***Ημερήσια μεταβολή θερμοκρασίας (η): Κανονικά θα πρέπει να έχουμε, σε κάθε τόπο, βαθμιαία αύξηση της θερμοκρασίας, που μας παρέχει ο ήλιος, από την ανατολή του και να φθάνει στην μεγίστη τιμή της, καθώς αυξάνεται το ύψος του, μέχρι την μεσημβρινή του διάβαση, δηλαδή κατά την αληθή μεσημβρία. Όμως, επειδή το προηγούμενο βράδυ ο τόπος έχασε θερμοκρασία, λόγω της ακτινοβολίας, μιας και ήταν πιο δροσερά το βράδυ, θα χρειαστεί αναπλήρωση αυτής της “χαμένης” θερμοκρασίας και το ίδιο γίνεται και τις επόμενες νύχτες, με αποτέλεσμα να υπάρχει μια συνεχής επιβράδυνση. Έτσι , το μέγιστο της θερμοκρασίας πραγματοποιείται, δύο (2) ώρες περίπου, μετά την μεσημβρινή διάβαση του ήλιου. Να λάβουμε υπόψη μας ότι, στο ανοιχτό πέλαγος οι μεταβολές της θερμοκρασίας είναι μικρές, αλλά στην στεριά είναι αρκετά μεγάλες (γρήγορη απόψυξή της το βράδυ). Επίσης, οι διακυμάνσεις της θερμοκρασίας παρουσιάζουν κάποια ομαλότητα το καλοκαίρι , αλλά αυτό δεν συμβαίνει και τον χειμώνα με τις μεγάλες νεφώσεις και τις συνεχείς αλλαγές του καιρού.
***Ημερήσια και ετήσια μεταβολή θερμοκρασίας στη θάλασσα (η): Η μεταβολή αυτή, σε συνάρτηση με το βάθος, είναι μικρή. Μάλιστα η ημερήσια μεταβολή δεν υπερβαίνει συνήθως τον 1° (σε αντίθεση με την μεταβολή στην στεριά, που υπερβαίνει και τους 30° κάποιες φορές). Στην Μεσόγειο η ετήσια διαφορά γίνεται αισθητή μέχρι βάθους 400 μέτρων. Στις εύκρατες περιοχές, που έχουμε ετήσια μεταβολή θερμοκρασίας στην επιφάνεια της θάλασσας περίπου 10°, προκαλείται, το καλοκαίρι, γρήγορη ελάττωσή της στα πρώτα 200μέτρα βάθους.
***Ημερολογιακό όριο (το): Όταν διαπλέουμε την ωρική “άτρακτο” ή την “ζώνη ώρας” (βλέπε λέξεις) των δώδεκα (12) ωρών, αλλάζουμε μέρα και εάν πλέουμε από ανατολάς-δυσμάς ελαττώνουμε μια μέρα και αν πλέουμε από δυσμάς-ανατολάς αυξάνουμε μια μέρα κι αυτό γιατί, όταν το Γκρήνουιτς, που είναι ο 1ος μεσημβρινός, έχει μεσημέρι, εμείς που είμαστε 180° μακριά και έχουμε 12 ώρες διαφορά , έχουμε μεσονύχτιο, που αλλάζει η μέρα.
***Ημερολόγιο (το): Η ζωή μας στηρίζεται στην περιστροφή της γης, περί τον άξονά της (μέρα-νύχτα) και στην “φαινόμενη” περιφορά της, περί τον ήλιο (οι τέσσερεις εποχές του έτους). Σαν “πολιτικό έτος” χρησιμοποιείται το “Γρηγοριανό ημερολόγιο” που παρεκλίνει του του “πολιτικού έτους κατά μία ημέρα στα 3300 χρόνια.
***Ημερολόγιο πλοίου (το): Επισημότατο βιβλίο κάθε πλοίου (πολεμικού και εμπορικού) . Σ΄αυτό αναγράφονται όλες οι διαταγές/συμβάντα στο πλοίο, όπως προβλέπονται από τις οικείες διατάξεις και υπογράφεται από τον Κυβερνήτη.
***Ημερομίσθιος εργάτης (ο): Κοινώς “μεροκαματιάρης” (βλέπε λέξη). Το άτομο που εργάζεται με ημερήσιο μισθό.
***Ημίδεσμος (ο): Κοινώς “μετζοβόλτα” ή και “ναυτικός δεσμός”.
***Ημερινά σήματα (τα): Η συνεννόηση των πλοίων, εν πλω με “σημεία” (σημαίες), την διάρκεια της μέρας. Σε περίπτωση που δεν διακρίνονται, γίνεται χρήση σφαιρών/κώνων/κυλίνδρων/επισειόντων.
***Ημίλεμβος (η): Λέγεται η λέμβος/βάρκα που χρησιμοποιείται για την κατασκευή γεφυρών από τον Στρατό Ξηράς. “Ημίλεμβοι” λεγόντουσαν παλιά μικρές βάρκες, που είχαν τα τορπιλλοβόλα.
***Ημιμοίριο (το): Η μισή μοίρα του κύκλου.
***Ημιόλιο (το): Κοινώς “γκλίζα” ή “γλίζα” ή “μπούμα”. Το τραπεζοειδές ιστιοπλοΪκό πανί. Το “ημιόλιο” σημαίνει “το ολόκληρο και το μισό του ολόκληρου μαζύ”.
***Ημιόλια (τα): Κοινώς “μπούμες”. Όλα τα πανιά/ιστία του πρυμναίου καταρτιού/ιστού.
***Ημιολία (η): Κοινώς “γολέτα”. Το δικάταρτο ιστιοφόρο. Λέμε “ημιολία” το δικάταρτο σκάφος, όταν στο πρυμνιό κατάρτι (τον επίδρομο/κοινώς μετζάνα-βλέπε και λέξεις) φέρει τραπεζοειδές πανί (τον επίδρομο/κοινώς μπούμα/μεγίστη/μαϊστρα-βλέπε και λέξεις) και από πάνω του μικρό τριγωνικό ή τραπεζοειδές πανί ( το λαίφος/κοινώς “φλέσι”-βλέπε λέξεις), στο δε πλωριό κατάρτι τετράγωνα πανιά. Επίσης ημιολία/γολέτα λέμε το σκάφος που και στα δυο του κατάρτια φέρει τραπεζοειδή πανιά (ημιόλια)
***Ημιρρόμβιο (το): Κοινώς “μισή κάρτα” και “μετζο-κάρτα” (βλέπε λέξη “ανεμόρρομβος”). Λέγεται και “ημίρομβος και ισούται με γωνία 5°37΄30΄΄.
***Ημισφαίριο (το): Το μισό της σφαίρας. Ο ισημερινός διαιρεί την γη σε δύο ημισφαίρια (βόρειο και νότιο). Επίσης ο πρώτος μεσημβρινός ( Γκρήνουιτς) την διαιρεί στα δύο (το ανατολικό που περιλαμβάνει τον παλαιό κόσμο και το δυτικό που περιλαμβάνει τον νέο κόσμο) .
***Ημιταχώς (το): Η εντολή αυτή δίνεται από την γέφυρα στο μηχανοστάσιο, ώστε οι μηχανές να στρέψουν τις έλικες (στην “πρόσω” ή την “ανάποδα” κίνηση) με τις μισές στροφές από αυτές που αντιστοιχούν στην κίνηση του “ολοταχώς” . Με την “μισή ταχύτητα” θα λέγαμε.
***Ημίφως (το): Το μισοσκόταδο. Η λέξη “μισοσκόταδο” με οδήγησε στη σκέψη ότι, στη θάλασσα έχουμε το “ναυτικό λυκαυγές και λυκόφως”, που επεκτείνει το “πολιτικό λυκαυγές και λυκόφως”. Έτσι ενώ το “πολιτικό” είναι μέχρι ο ήλιος να βρίσκεται στις 6° κάτω από τον ορίζοντα (αρκετό φως και χωρίς τεχνική ενίσχυση για συνέχιση εργασίας), το “ναυτικό” είναι μέχρι ο ήλιος να είναι 12° κάτω , οπότε χαράζει και η γραμμή του ορίζοντα. Αυτό στην πράξη και στο πλοίο σημαίνει, να μπορούμε να βλέπουμε μισή ώρα παραπάνω. Δεν πρέπει ,όμως, να ξεχνάμε και το “αστρονομικό λυκαυγές και λυκόφως”, δηλαδή μέχρι ο ήλιος να είναι 18° κάτω από τον ορίζοντα, όπου μπορούμε, με γυμνό οφθαλμό, να δούμε αστέρια στον ουρανό, κατ΄ευθείαν από πάνω μας (περί το ζενίθ μας), άσχετα αν έχει σκοτεινιάσει.
***Ήπειρος (η): Η στεριά, η ξηρά σε αντίθεση προς την θάλασσα, τον ωκεανό. Στην γεωγραφία οι “ήπειροι” αποτελούν την μεγάλη υποδιαίρεση της γης και είναι οι εξής έξη: η Ευρώπη, η Ασία, η Αφρική, η Αμερική, η Ωκεανία και η Ανταρκτική.
***Ηπειρωτική/νησιωτική υφαλοκρηπίδα (η): Όταν η προέκταση του βυθού της θάλασσας, δηλαδή η “υφαλοκρηπίδα υπολογίζεται από ηπειρωτικές ακτές, τότε λέγεται “ηπειρωτική υφαλοκρηπίδα” (continental shelf – το βρήκα και continental platform) και όταν υπολογίζεται από νησιωτικές ακτές, τότε λέγεται “νησιωτική υφαλοκρηπίδα” (insular shelf- το βρήκα και island shelf). Η κυριαρχία, τόσο της “ηπειρωτικής” όσο και της “νησιωτικής” υφαλοκρηπίδας, κατά το Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο (Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας, άρ. 76), ανήκει στο κράτος, όπου ανήκουν οι αντίστοιχες ακτές.
Λίγη ιστορική αναδρομή:
-Το 1958, για πρώτη φορά ορίστηκε στο “Διεθνές Δίκαιο” η υφαλοκρηπίδα (Διεθνής Σύμβαση για την Υφαλοκρηπίδα). Σύμφωνα με αυτόν τον ορισμό, η υφαλοκρηπίδα ενός κράτους εκτεινόταν, στο τμήμα του θαλάσσιου βυθού, που βρίσκεται γύρω από τις ακτές του και πέρα από την αιγιαλίτιδα ζώνη μέχρι βάθους 200 μέτρων, εκτός αν ήταν εφικτή η εκμετάλλευση των φυσικών πόρων και σε μεγαλύτερο βάθος.
-Το 1969 το Διεθνές Δικαστήριο στην υπόθεση της υφαλοκρηπίδας της Βόρειας Θάλασσας αναγνώρισε ότι, απόκλιση από τον κανόνα της υφαλοκρηπίδας δικαιολογείται μόνο για νησίδες, βράχους και ελαφρές προεξοχές της ακτής (islets, rocks and minor coastal projections / îlots, rochers ou légers saillants de la côte, σκέψη 57 της απόφασης), άρα, εξ αντιδιαστολής, οι εθιμικοί κανόνες, για την ύπαρξη και εκμετάλλευση της υφαλοκρηπίδας, που δεσμεύουν όλα τα κράτη, ανεξάρτητα από Διεθνείς Συνθήκες, καλύπτουν και τα νησιά. Επίσης, έκρινε ότι ο ορισμός της υφαλοκρηπίδας με βάση τα άρθρα 1-3 της προγενέστερης Συνθήκης του 1958 για την υφαλοκρηπίδα, αποτελούν πλέον διεθνές έθιμο και δεσμεύουν όλα τα κράτη του κόσμου, ανεξάρτητα από το αν έχουν προσχωρήσει στη συνθήκη του 1958 ή όχι.
-Το 1982 , σύμφωνα με τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας , ως υφαλοκρηπίδα ορίζεται κατά βάση ο βυθός της θάλασσας, εντός ακτίνας 200 ναυτικών μιλίων από την ακτή. Αυτό ισχύει ανεξάρτητα από τη γεωλογική μορφή του βυθού. Σε περίπτωση όμως που το υφαλοπλαίσιο εκτείνεται και πέρα των 200 μιλίων από την ακτή, τότε η υφαλοκρηπίδα κατά το Διεθνές Δίκαιο προεκτείνεται είτε ως τα 350 ν.μλ., είτε ως τα 100 ν.μλ. πέραν της ισοβαθούς των 2.500μ., είτε ως τα 60 ν.μλ. από τη βάση του ηπειρωτικού ανυψώματος .
Το παράκτιο κράτος έχει συγκεκριμένα κυριαρχικά δικαιώματα επί της υφαλοκρηπίδας, σύμφωνα με την Σύμβαση του 1982. Αυτά σχετίζονται με την αλιεία, εξόρυξη υδρογονανθράκων κ.α. Συχνά , στην υφαλοκρηπίδα , βρίσκονται “άβια” και “έμβια” ακίνητα είδη (βενθικά είδη-βλέπε και λέξη “βένθος”), όπως κοράλλια, σφουγγάρια, σκουλήκια, αχινοί, κάποια ψάρια κλπ. Η εκμετάλλευσή της παρουσιάζει έντονο ενδιαφέρον και ανήκει αναμφισβήτητα στο κράτος, από τις ακτές του οποίου εκπορεύεται και στον βαθμό που του ανήκει και η “αιγιαλίτιδα ζώνη”. Τα παράκτια αυτά δικαιώματα του κράτους, του ανήκουν αυτοδικαίως, ανεξάρτητα από την τήρηση οποιωνδήποτε διατυπώσεων (π.χ. δήλωσης, οριοθέτησης κλπ.) και έχει την αποκλειστικότητα ακόμα κι αν δεν τα ασκήσει (το παράκτιο κράτος). Δεν δικαιούται να τα ασκήσει κανένα άλλο κράτος.
Κατά την Ωκεανογραφία, υφαλοκρηπίδα (shelf) είναι το τμήμα, που αποτελεί την ομαλή προέκταση της ακτής, κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, ως το σημείο στο οποίο αυτή διακόπτεται απότομα {Η υφαλοκρηπίδα διακόπτεται εκεί όπου ο βυθός αποκτά απότομη κλίση 30°-45°. Το τμήμα με την απότομη κλίση ονομάζεται “υφαλοπρανές” (βλέπε λέξη)}. Το πλάτος της υφαλοκρηπίδας ποικίλλει ανάλογα με τη μορφολογία της κάθε περιοχής. Στη βάση του “υφαλοπρανούς” βρίσκεται και το “ηπειρωτικό ανύψωμα” (βλέπε έκφραση) και από τα 2.500 μ. βάθος και πέρα, αρχίζει η “ωκεάνια άβυσσος” (βλέπε έκφραση). Υφαλοκρηπίδα, υφαλοπρανές και ηπειρωτικό ανύψωμα συναποτελούν το υφαλοπλαίσιο (βλέπε λέξη).
Τα δικαιώματα επί της υφαλοκρηπίδας δεν αφορούν και δεν επηρεάζουν το καθεστώς των υπερκειμένων υδάτων. Στην πράξη, εφόσον η υφαλοκρηπίδα εκτείνεται ως τα 200 ν.μλ., τα υπερκείμενα ύδατα θα ανήκουν στην αποκλειστική οικονομική ζώνη (ΑΟΖ – βλέπε λέξη) του παράκτιου κράτους. Πέραν των 200 ν.μλ. από την ακτή, τα ύδατα αποτελούν την ανοιχτή θάλασσα, στην οποία ισχύει η ελευθερία των θαλασσών.
Τα νησιά, οι νησίδες, οι βραχονησίδες, οι σκόπελοι και ανορθωμένοι βράχοι, που περιβάλλονται μεν από θάλασσα πλην όμως, δεν καλύπτονται από το χειμέριο κύμα ή την μεγίστη πλήμμη, έχουν κι αυτά υφαλοκρηπίδα. Εξαίρεση αποτελούν, σύμφωνα με το άρθρο 121 της Σύμβασης του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982, οι βραχονησίδες και οι βράχοι, οι οποίοι δε μπορούν να διατηρήσουν ανθρώπινο πληθυσμό ή αυτόνομη οικονομική ζωή (καλλιέργεια ή κτηνοτροφία). Αυτοί οι βράχοι έχουν μεν αιγιαλίτιδα ζώνη, δεν έχουν όμως δικαίωμα στην υφαλοκρηπίδα ή στην αποκλειστική οικονομική ζώνη (αφού δεν υφίσταται επ΄ αυτών).
***Ηπειρωτικές θάλασσες (οι): Λέγονται και “εσωτερικές θάλασσες”. Χαρακτηρίζονται έτσι, γιατί η θάλασσα εισχωρεί στις ηπείρους και συγκοινωνούν με τους ωκεανούς με “διέκπλους (βλέπε λέξη) μικρού εύρους, όπως είναι η Βαλτική θάλασσα, η Μεσόγειος θάλασσα, η Μαύρη θάλασσα.
***Ηπειρωτικό ανύψωμα (το): Μετά το “υφαλοπρανές”(continental slope), ακολουθεί το “ηπειρωτικό ανύψωμα” (continental rise), για να ακολουθήσει η “ωκεάνια πεδιάδα” (abyssal plain)-βλέπε έκφραση.
Αυτό το “ανύψωμα” αποτελείται από ιζήματα, που έχουν κατέβει μέσω ποταμών ή υποθαλάσσιων κατολισθήσεων, έχει ήπια κλίση, πολύ πιο μικρή από το “υφαλοπρανές” και θα το βρούμε σε μεγάλα βάθη (περίπου 3.000–5.000 μέτρα). Η “υφαλοκρηπίδα” (continental/insular self) ,το υφαλοπρανές (continental/insular slope) και η “ηπειρωτική ανύψωση”(continental rise) αποτελούν το “υφαλοπλαίσιο” (continental margin) – βλέπε λέξη. Η Τεχνητή Νοημοσύνη μου γνώρισε ότι “Η σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) επιτρέπει σε ένα κράτος να επεκτείνει την υφαλοκρηπίδα του πέρα από τα 200 ναυτικά μίλια, αν αποδείξει γεωλογικά ότι το υφαλοπρανές συνεχίζεται — κι εκεί παίζει ρόλο το “ηπειρωτικό ανύψωμα”.
***Ηπειρωτικό ημισφαίριο (το): Η στεριά στη γη κατέχει 1/4 περίπου της επιφάνειάς της , με τα υπόλοιπα 3/4 να καταλαμβάνονται από το υγρό στοιχείο,την θάλασσα. Αν τώρα χωρίσουμε την γη σε δύο ημισφαίρια, το προς τον βόρειο πόλο έχει αναλογία 1:1 (ξηράς : θάλασσας) και για τον λόγο αυτό ονομάζεται “ηπειρωτικό ημισφαίριο”, το δε προς τον νότιο πόλο έχει αναλογία 1:9 (ξηράς : θάλασσας) και ονομάζεται “ωκεάνειο ημισφαίριο” (βλέπε έκφραση).
***Ηρέμα (το): Κοινώς “αργά”.Η φράση “ηρέμα οι μηχανές” ,στο “πρόσω” ή στο “ανάποδα” σημαίνει να κινηθεί το σκάφος με μικρή ταχύτητα. Στα μικρά σκάφη λέμε και “μηχανή στο ρελαντί” , που σημαίνει κίνηση του σκάφους, στο πρόσω, αλλά με πάρα πολύ μικρή ταχύτητα.
***΄Ηρεμη, κατάσταση θάλασσας (η): Η ευθαλασσία, κοινώς το “θαλασσάκι”.
***Ήττα (η): Το δυσμενές αποτέλεσμα κάθε αγώνα.
***Ηφαίστειο (το): Το λέμε και “βολκάνο”.
***Ηχητικά σήματα ομίχλης (τα): Στις περιοχές που είναι πολυσύχναστες για την ναυτιλία και που το φαινόμενο της ομίχλης δεν είναι σπάνιο, υπάρχουν εγκατεστημένα μηχανήματα, που παράγουν ήχους. Αυτά περιλαμβάνονται στις σχετικές ναυτιλιακές εκδόσεις.
***Ηχοβολισμός (ο): Η υποβρύχια ανίχνευση και γνώση της κατάστασης. Στην κατηγορία αυτή ανήκει το “βυθόμετρο” (βλέπε και λέξη), με, το οποίο, με μέσον την κατακόρυφη ηχητική εκπομπή, ενημερωνώμαστε για το βάθος της θάλασσας κάτω από την καρίνα του σκάφους μας και τα ηχοεντοπιστικά συστήματα σόναρ (SO.N.A.R.) με τα οποία ανιχνεύουμε/εντοπίζουμε/αναγνωρίζουμε/χαρτογραφούμε αντικείμενα/βυθό, καθώς και εκτελούμε πλοήγηση /επικοινωνίες πλοίων/υποβρυχίων.
***Ηώς (η): Το πρώτο φως της ημέρας. Η αυγή.
-Θα τελείωσω αυτό το γράμμα, με δύο παροιμίες που μούρχονται στο μυαλό και αρχίζουν μ΄αυτό το γράμμα:
–Η θάλασσα κι ο αχάριστος ποτέ δεν χορταίνουν.
–Ή(διαζ) στραβός είν΄ ο γιαλός ή(διαζ) στραβά αρμενίζουμε
Copyright by PaSidi - Greek SailBoat Owners Association